19 Ιουνίου 2016

Έχω ένα μυστικό!

Στα πλαίσια του προγράμματος για τα Συναισθήματα μιλήσαμε για τα μυστικά.Είχαμε  ήδη μάθει και παρατηρήσει πως τα συναισθήματα μας μπορεί να τα καταλάβει κάποιος άλλος απλά κοιτώντας μας, ακούγοντας μας ή ρωτώντας μας.
Πήρα λοιπόν και εκείνη την μέρα έκφραση στεναχωρημένη, θυμωμένη, φοβισμένη, έκπληκτη , χαρούμενη και τα παιδιά έπρεπε να βρουν τι νιώθω κάθε φορά. Έκαναν και εκείνα το ίδιο και οι υπόλοιποι προσπαθούσαμε να βρούμε τι νιώθει κάθε φορά κάθε παιδί. 
Άλλες φορές "ακούμε" τον άλλο και καταλαβαίνουμε πως νιώθει και ας μη τον βλέπουμε. Γύρισα πλάτη προς τα παιδιά  και γέλασα, έκλαψα, τσίριξα από φόβο/έκπληξη , αναστέναξα κτλ και έκαναν στην συνέχεια το ίδιο και τα παιδιά. 
Ένας άλλος τρόπος που είχαμε ήδη μάθει είναι να ρωτήσουμε τον άλλο πως νιώθει.
Αυτά τα έχουμε ήδη κάνει αρκετές φορές στην τάξη. Με παιχνίδια ρόλων, με παντομίμα , με εικόνες από το διαδίκτυο, διαφημίσεις με ή χωρίς ήχο και διάφορα άλλα.

Στη συνέχεια ήμουν εντελώς ανέκφραστη και τα μπέρδεψα. Κάποια είπαν πως σκέφτομαι, άλλοι πως βαριέμαι, νυστάζω , Κανένας όμως δεν μπορούσε να πει με σιγουριά. Γύρισα πλάτη και κανείς δεν κατάλαβε τίποτα. Με ρώτησαν "κυρία είσαι καλά;" και δεν απάντησαν.
Έτσι μιλήσαμε για την εσωστρέφεια.Κάποιες φορές οι άνθρωποι δεν δείχνουν αυτό που νιώθουν. Μπορεί να ντρέπονται, να φοβούνται ή απλά να μη θέλουν για κάποιον άλλο λόγο. 
Τη συζήτηση ήθελα να την πάω στα μυστικά. Στα μυστικά που είναι ωραίο να κρατάμε και στα μυστικά που δεν πρέπει να κρατάμε....
Μεγάλη η συζήτηση και δε ξέρεις και τι μπορεί να αντιμετωπίσεις απο τις απαντήσεις των παιδιών.

Και ήρθε η ερώτηση απο τα παιδιά."υπάρχουν καλά και κακά μυστικά"
Τα άφησα πρώτα να μιλήσουν εκείνα.
Στη συνέχεια τους τόνισα πως ένα μυστικό που μας κάνει να νιώθουμε όμορφα, ένα μυστικό που θα κάνει κάποιον που αγαπάμε να χαρεί είναι καλό μυστικό. Είναι μυστικό που πρέπει να κρατάμε.

Πότε ένα μυστικό μας δίνει χαρά και πότε μας στεναχωρεί;



Ένα δώρο
Ένα πάρτι έκπληξη.
Μια έκπληξη στην κυρία.
Ένα φόρεμα δώρο στη μαμά
Αγάπη
Ένα κέρασμα
Αγαπώ την κυρία  (αμοιβαία τα αισθήματα)
Μια επίσκεψη έκπληξη .

Πάμε στα πιο δύσκολα τώρα...

Ένα παιδί με χτύπησε
Με χτύπησε ο μπαμπάς
Κάποιος μας κοροϊδεύει.
Με σπρώχνουν.
Μου βάζουν τρικλοποδιές
Μου έκανε παρατήρηση η κυρία
Ο μπαμπάς χτύπησε τη μαμά.
Ο μπαμπάς μαλώνει την αδερφή μου.
Οι μεγάλοι έχουν μυστικά απο τους μικρούς.   (!!!)




Σε αυτήν την ερώτηση πρέπει να είσαι προετοιμασμένος. Μπορεί να ακούσεις κάτι δύσκολο και πρέπει να μπορείς όσο γίνεται να πεις τα σωστά λόγια...

Στα παιδιά είχα πει να μιλήσουν γενικά. Πότε πιστεύουν πως ένα παιδί έχει μυστικό που το στεναχωρεί. Τα περισσότερα βέβαια είπαν πράγματα δικά τους.

Οταν το παιδάκι είπε πως ο μπαμπάς χτύπησε τη μαμά ένα άλλο παιδί είπε "οι μπαμπάδες δεν χτυπάνε τις μαμάδες".
Και απαντάει το πρώτο παιδί.
Εμενα ο μπαμπάς την χτύπησε γιατί η μαμά πήγε στον παππού χωρίς να πάρει άδεια απο τον μπαμπά και ο μπαμπάς μετά την χτύπησε πολύ.

Πόσο στεναχωρήθηκα. Ξέρω πως συμβαίνουν όλα αυτά γύρω μας και ακόμα χειρότερα, Πράγματα για μένα δεδομένα δεν είναι για όλες. Να σε χτυπήσει επειδή δεν πήρες άδεια....Να το κάνει και μπροστά στο παιδί . Το παιδί με την απάντηση του μου έδωσε την εντύπωση πως υπήρχε δικαιολογία. Δε την χτύπησε γιατί έτσι αλλά γιατί δεν πήρε άδεια. Και αυτό είναι πολύ λυπηρό.

Είπανε και άλλα , αλλά όχι δυνατά.Γιατί είναι και μυστικά που μας δίνουν χαρά αλλά δε θέλουμε να τα πούμε μπροστά σε όλη την τάξη. Το ίδιο ισχύει και για τα μυστικά που μας στεναχωρούν.

Έτσι τα γράψαμε και στην κυρία δώσαμε άδεια να τα διαβάσει.....





Μέσα στο κουτί έπεσε κυρίως αγάπη.
Αγαπάω τον τάδε ( σιγά μη σας πω, είναι μυστικό)
Κυρία σας αγαπάω πολύ ( το είδα πολλές φορές)
Είστε η καλύτερη κυρία στον κοσμο ( ε τι μόνο της πρωτεύουσας;)
Κυρία σας έχουμε πάρει ένα δώρο ( τέλειο ήταν )
Κυρία ο ...... είδε την ορθογραφία απο το κόκκινο
Γράψαμε και ποιος μας πείραξε το διάλειμμα , ποιος έριξε νερό στο πάτωμα κτλ κτλ



Σε επόμενο "μάθημα" μου είπαν πως δεν είναι σωστό να λέμε τα μυστικά των άλλων. Είχε γίνει κάτι το διάλειμμα και μπήκαν μέσα αναστατωμένα .
"Κυριααααα ( κλαίγοντας) είπα στην Κατερίνα ποιον αγαπάω και εκείνη το είπεεεεεεεεεε"

Μόνα τους λοιπόν είπαν πως δεν είναι καλό να μαρτυράμε τα μυστικά των φίλων μας.
Ποτέ; τα ρώτησα
Ποτέ είπαν και τα 25 μαζί.

Και ξεκίνησε πάλι το μάθημα λέγοντας τους μια ιστορία......

Ενα καινούριο παιδάκι έρχεται στο σχολείο μας. Κάθε διάλειμμα κάποια παιδιά το ενοχλούν. Το κοροϊδεύουν συνεχώς , το σπρώχνουν και του κλείνουν την είσοδο για την τουαλέτα. Ολα αυτά αυτό το παιδί μας τα λέει και μας ζητάει πολλές φορές να μη το πούμε σε κανένα γιατί φοβάται... Τι κάνουμε; Κρατάμε την υπόσχεση μας; 

Όχιιιιιιιιι λένε και τα 25. Το λέμε στους δασκάλους μας.


Αυτό λοιπόν που τονίστηκε είναι πως υπάρχουν μυστικά που είναι καλά και πρέπει να τα κρατάμε όταν μας τα εμπιστεύεται ένας φίλος μας. Είναι όλα αυτά που είπαμε και την προηγούμενη φορά. Τα μυστικά αυτά μας προκαλούν ευχάριστα συναίσθημα. Ένα δώρο, μια έκπληξη, η αγάπη.



Τα μυστικά που μας στεναχωρούν τα λέμε σε όσους αγαπάμε και εμπιστευόμαστε. Στους γονείς μας, στους θείους, στους δασκάλους μας, στους νονούς, στους φίλους  , εμείς ξέρουμε. Αντίστοιχα όταν ένας φίλος μας εμπιστευτεί πως κάποιος τον χτυπάει, τον φοβίζει, τον απειλεί πρέπει να τον πείσουμε να μιλήσει σε κάποιον. Αν δεν θέλει να το πει σε κάποιον μεγάλο το λέμε εμεις. Μιλάμε στους γονείς μας ή στη δασκάλα μας. 


Αυτό που τους είπα πολλές φορές είναι πως όποιος μας αγαπάει δεν μας ζητάει να κρατήσουμε ένα μυστικό που μας πονάει. Ακόμα και αν είναι κάποιος μεγάλος ,κάποιος που αγαπάμε. Όποιος και αν είναι αυτός. Ποτέ ποτέ δεν πρέπει να κρατάμε μυστικό κάτι που μας πονάει, μας στεναχωρεί , μας κάνει να ντρεπόμαστε ή να φοβόμαστε. Αυτός που το ζητάει αυτό δεν μας αγαπάει πραγματικά.  Όσοι μας αγαπάνε δεν μας φοβίζουν, δεν μας απειλούν.Αν λοιπόν κάποια στιγμή στη ζωή μας συμβεί κάτι τέτοιο ακόμα και όταν θα είμαστε μεγάλοι δεν πρέπει ποτέ να φοβηθούμε να μιλήσουμε. Μιλάμε αμέσως γι αυτό σε κάποιον.Πάντα κάποιος θα υπάρχει στην ζωή για να μας βοηθήσει.

Έχω και κάτι ακόμα να σας δείξω.

Ιδέα την συνάδελφο και συντοπίτισσα Πόπη και το ιστολόγιό της Popi-it


Κόψαμε καρδούλες και κλειδάκια . Γράψαμε ένα μυστικό μας σε χαρτάκι και το κολλήσαμε πίσω απο την καρδιά και το δώσαμε σε κάποιον αγαπημένο μας. Σε ποιον δίνουμε λοιπόν το κλειδί της καρδιάς μας;

Για την ιστορία ένα κλειδί έγραφε μπαμπάς μαμά. Άλλο ένα μαμά , μπαμπάς κυρία αλλά αποφάσισε να το χαρίσει σε μένα. Ολα τα άλλα έγραφαν μαμά ή κυρία!
Εντάξει είμαι περήφανη.....Βασικά ψωνάρα είμαι!


Ολα αυτά που σας περιγράφω δεν έγιναν σε μια ώρα εννοείται. Αλλά νομίζω πως είναι πολύ πολύ σημαντικά. Πιο σημαντικά από πολλά άλλα που είναι στην ύλη της Α τάξης.


Η κυρία Άννα είναι καλύτερη δασκάλα στη Γη.

Μαμα σ αγαπώ πολύ ( και στις δύο καρδιές)

Αγαπώ την Κατερίνα
Αγαπώ την κυρία Άννα πολύ πολύ είναι η καλύτερη κυρία και τον μπαμπά την μαμά αγαπώ πολύ.

Κυρία Αννα σ γαπώ πολύ είσαι η καλύτερη δασκάλα του κόσμου.
Αγαπώ πολύ την κυρία Άννα

Κάνω συλλογή κουταλιών και κανείς δε το ξέρει.
Εγώ αγαπώ την κυρία Αννα, είναι πολύ κούκλα ( είμαι είμαι!)

Θα πάρω ένα άλογο

Θα πάω στα Jumbo με τη γιαγιά μου

Εγώ αγαπώ τον Λούκα

Η αδερφή μου, μου λέει συνέχεια ψέματα.

Το μυστικό είναι να ανέβω σε ένα άλογο
Το μυστικό είναι πως μου έχει μιλήσει μια ωραία πεταλούδα














Για το τέλος σας έχω μια πρόταση γάμου. Όχι ακριβώς πρόταση. Ενημέρωση απλά!

Θέλω να σε παντρευτώ αύριο Σάββατο.





Το πρόβλημα είναι πως είμαι ήδη παντρεμένη. Επίσης εκείνο το Σάββατο παντρεύτηκε η κουμπαρούλα μου, το Αστροπελέκι. Παντρεύτηκαν και βάφτισαν και το παιδάκι τους. Κουμπαρούρα μου να ζήσετε! Πάντα αγαπημένοι , υγιείς και χαμογελαστοί να είστε όλοι!

14 σχόλια:

  1. Πάντως, γάμος έγινε! Κάτι είναι κι αυτό!
    ;-)
    Πωπω, σε κάποια από αυτά που σου είπαν τα μικρά, εγώ θα πάθαινα σοκ... Πολύ φοβάμαι πως δεν θα ήξερα πώς να χειριστώ την κατάσταση...
    Πολύ σημαντικό όλο αυτό το μάθημα! Και η ιδέα με τις καρδούλες και το κλειδί , εξαιρετική!
    (Κάποια έχει κλέψει καρδιές στην τάξη!!!)
    ;-)
    ΣΣΣΣΣΜΟΥΤΣ πολλά και κάθε καλό στην οικογένεια της κουμπάρας σου!
    Καλό βραδάκι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έγινε, έγινε!Ευχαριστούμε για τις ευχές. Με τα μικρά έχω συνηθίσει αν και πάντα έχεις να ακούσεις και να μάθεις διαφορετικά πράγματα. Δυστυχώς πολλές φορές πονάνε όσα μαθαίνεις αλλά πρέπει να είσαι δυνατή για να τα βοηθήσεις. Όσο γίνεται βέβαια!
      Μουτςςςςς και από μένα!

      Διαγραφή
  2. Πολύ όμορφη η ανάρτηση,θαυμάζω πολύ τη δουλειά σου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Μα πόσο χαίρομαι να βλέπω ειδοποίηση από ανάρτησή σας δεν λέγεται!!!! Είναι αυτή η λαχτάρα να θυμηθείς παρόμοιες δικές σου εμπειρίες και να μάθεις χρήσιμες ιδέες που ονειρεύεσαι πως κάποια στιγμή θα γίνουν πραγματικότητα στο σχολείο και από εσένα! Έχω γελάσει κάμποσο κ έχω κλάψει με αναφιλητά (ναι με εκείνη την ανάρτηση για το τι σημαίνει να είσαι δασκάλα), εντάξει λίγο οι μνήμες, λίγο οι ορμόνες (:P), λίγο η δύσκολη απόφαση για το τι σχολή να διαλέξω...πάει καιρός αλλά γυρίζω πού και πού και την ξαναδιαβάζω γιατί στο τέλος πάντα έχω ένα χαμόγελο :) Ναι έκανα πολύ καιρό να σχολιάσω παρ'όλο που σας διαβάζω εδώ κ 1 1/2 χρόνο...ΤΑ ΚΑΛΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΛΕΓΟΝΤΑΙ!! ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΚΑΙ ΚΑΛΟ ΥΠΟΛΟΙΠΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΟΥ ΧΩΡΙΣ ΑΛΛΑ ΑΓΧΗ <3

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλημέρα Κατερίνα και καλό μήνα!
      Το σχόλιο σου με έκανε να χαμογελάσω! Σε ευχαριστώ πολύ πολύ .Είσαι φοιτήτρια ;
      Καλό καλοκαίρι και σε σένα και ευχομαι ό,τι λαχταράς στη ζωή σου να το πετύχεις!

      Διαγραφή
    2. Ναι είμαι φοιτήτρια. Σπουδάζω Αγγλική Φιλολογία και μου αρέσει πολύ, αλλά μέσα μου ιδανικά σαν δασκάλα με φαντάζομαι...κατέληξα να επιλέξω αυτό αφού σαν δασκάλα δεν υπάρχει περίπτωση να πάω σε σχολείο, όχι ότι σαν καθηγήτρια οποιασδήποτε βαθμίδας είναι σίγουρο αλλά τουλάχιστον είναι λιγουλάκι πιο πιθανό (και κατά σύμπτωση 3 κοπέλες στην παρέα μου είναι ακριβώς την ίδια φάση, μάλλον γι' αυτό ταιριάξαμε τόσο). Το σίγουρο είναι πως καλά να είμαι οι κατατακτήριες για το τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης δεν θα μου γλιτώσουν σε λίγα χρονάκια!!

      Διαγραφή
    3. Εγώ πέτυχα κατά τύχη την χρυσή εποχή των δασκάλων. Οταν μπήκα στο πανεπιστήμιο σκεφτόμουν τι θα κάνω μετά αφού το να διοριστώ φάνταζε τόσο μακρινό. Κάπου εκεί στο 3ο έτος μας είπαν οι καθηγητές μας πως μόλις τελειώσουμε άντε να περιμένουμε ένα χρόνο και μετά θα δουλεύουμε. Ουτε δίμηνο δεν περίμενα. Εύχομαι όταν τελειώσεις να ναι καλύτερα τα πράγματα στη χώρα μας.
      Χάρηκα πολύ που σε "γνώρισα" Κατερίνα!

      Διαγραφή
  4. Καλησπέρα σας. Ελπίζω να με θυμάστε. Πολύ όμορφη η ανάρτησή σας και τρυφερή ταυτόχρονα. Δεν με εκπλήσσει αυτό διότι έχω καταλάβει ότι είστε μία πολύ πολύ πολύ καλή κυρία και είναι τυχερά τα παιδιά που σας έχουν, το λέω εγώ αυτό που η στάση μου στους Εκπαιδευτικούς γενικά έχει λίγο σκληρύνει από όταν μπήκα στην Δευτεροβάθμια εκπαίδευση, διότι εκεί συνάντησα καθηγητές που δεν ήταν τόσο καλοί. Εγώ έχασα επίσημα τον τίτλο του μαθητή παίρνοντας το απολυτήριό μου και κλείνοντας ένα πολύ όμορφο κεφάλαιο. Στο θέμα της ανάρτησης τώρα γιατί αρκετά μακρηγόρησα... Πάρα πολύ όμορφη η δραστηριότητά που πραγματοποιήσετε γιατί θα βοηθήσει τα παιδιά στη ζωή τους και στις διαπροσωπικές σχέσεις που θα έχουν με τους φίλους τους, με τους γονείς τους και λοιπά και ακόμη πιστεύω ότι κάνατε πιο εύκολα τους μαθητές να εμπιστευτούν τους εκπαιδευτικούς τους. Κρατάω και εγώ ένα μυστικό με τον εαυτό μου. Βέβαια, το είπα πολύ αργότερα αλλά δεν είχε καμία αξία πλέον... Όταν πήγαινα Δημοτικό (δεκαετία 2000)υπήρχαν κάποια θέματα και καμιά φορά δεν περνούσα πολύ καλά. Συγκεκριμένα, καμιά φορά με πείραζαν κάποιοι από το σχολείο λεκτικά και αισθανόμουν άσχημα και ακόμη ένα παιδί, όταν πήγαινα τετάρτη προσπάθησε να με χτυπήσει όμως ευτυχώς έτρεξα μακριά μέχρι την άλλη άκρη του προαυλίου. Αυτά δεν τα είπα σε κανέναν, ούτε σε γονέα, ούτε σε εκπαιδευτικό για να μην με θεωρήσουν αδύναμο τα παιδιά... Αρκετά χρόνια μετά κατάλαβα πως ήταν λάθος αυτό, έπρεπε κάπου να το είχα πει αλλά δεν εμπιστευόμουν κανέναν και μάλλον είχα μια υπερηφάνεια... Όπως καταλάβατε, έμαθα επί του πρακτέου ότι δεν πρέπει να κρατάμε τα κακά μυστικά, όμως πιστεύω με αυτή την δραστηριότητα που κάνατε, τα παιδιά θα αναφέρουν ο,τι πρόβλημα έχουν είτε σε εσάς, είτε στον γονείς τους, είτε στον διευθυντή της σχολικής τους μονάδας. Αυτό το μυστικό ένιωσα την ανάγκη να σας πω εγώ προσωπικά.

    ~Διονύσης Π

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Διονύση καλησπέρα,

      Φυσικά και σε θυμάμαι. Σχολίασα μάλιστα και σε μια συνάδελφό μου πόσο ώριμο και ευγενικό παιδί είσαι. Πώς τα πήγες με τις εξετάσεις σου; Εύχομαι το καλοκαίρι να περάσεις όμορφα, να ξεκουραστείς και το Σεπτέμβριο να είσαι φοιτητής εκει που επιθυμείς. Ακόμα βέβαια και αν δεν φτάσεις τον πρώτο στόχο σημασία έχει πως προσπάθησες. Στο Παιδαγωγικό μπήκα με την τρίτη προσπάθεια. Αργησα αλλα τα κατάφερα!
      Σε ευχαριστώ που μοιράστηκες το μυστικο σου μαζί μου. Οι μαθητές απο όσο ξέρω τουλάχιστον με εμπιστεύονται και μου λένε τα πάντα ή για να μαι πιο σωστή σχεδόν τα πάντα.
      Πέρασα μια βόλτα και απο το ιστολόγιό σου.
      Θα έρθω ξανά για να σου σχολιάσω και εκεί.

      Να περνάς όμορφα!

      Διαγραφή
    2. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

      Διαγραφή
  5. Άννα , μου άρεσε πολύ η εργασία που έκανες "Τι θα ήθελα να ξέρει η δασκάλα μου για μένα"
    Μπράβο !!!
    Γιούλα (η συμμαθήτρια σου από τους υπολογιστές )

    ΑπάντησηΔιαγραφή